Wilma Heesen verhuisde voor haar studie Farmacie naar het hoge noorden en settelde uiteindelijk in Drenthe, waar ze inmiddels jaren woont met haar gezin. Na bijna 15 jaar in de apotheek werd het op werkgebied wel tijd voor iets anders. Intussen is Wilma helemaal in haar element als docent-apotheker aan de masteropleiding farmacie aan de RUG. Daarnaast is ze sinds kort ook trainingsacteur bij KennisConnect.

‘Ik zie het positief in voor apothekers’

‘Ik zie het positief in voor apothekers. Ondanks de roerige tijden, heb ik er het volste vertrouwen in dat ons vak zal blijven bestaan en ontwikkelen. Een apotheker in opleiding krijgt prachtige bagage mee die in tal van functies van pas komt. Vanzelfsprekend als medicatie deskundige, maar ook als onderzoeker of bijvoorbeeld beleidsmaker. Ik vind het mooi om studenten te mogen ondersteunen en begeleiden in hun ontwikkeling tot professional.’

‘Mijn hart gaat sneller kloppen van het maken van nieuwe plannen. Ideeën uitwerken, andere invalshoeken bedenken, mijn creativiteit de vrije loop laten. Die creativiteit kan ik ook kwijt in mijn acteerwerk. Ik vind het leuk om me in te leven in anderen en zo zichtbaar te maken wat er gebeurt. Op deze manier geven we studenten een veilige setting om te oefenen met ander gedrag dan ze gewend zijn te laten zien. Een heel leerzame ervaring.’

Wat heeft je geïnspireerd om trainingsacteur te worden?

‘Toneel heb ik altijd erg leuk gevonden. Sinds ik bij de RUG werk, voel ik de ruimte mijn creatieve kanten verder te ontwikkelen. Ik houd van zingen, schrijven en toneelspelen. Mijn muzikaliteit kan ik al jaren kwijt in een koor. Schrijven doe ik sinds een paar jaar met columns voor de Ukrant. Nu was het tijd voor toneel. In mijn werk als trainingsacteur kan ik én mijn toneel-ei én mijn onderwijs-ei kwijt. Voor mij komt daarin dus een hoop samen.’

‘Deelnemers hebben de regie’

Hoe zorg je ervoor dat deelnemers zich comfortabel en veilig voelen tijdens het oefenen met jou als trainingsacteur?

‘Veel mensen voelen zich niet comfortabel in een traditioneel rollenspel voor de groep. Je wordt op zo’n moment door iedereen bekeken en hebt het gevoel dat je voor paal staat en niet kunt laten zien wat je in huis hebt. Een training met een goed opgeleide trainingsacteur is alles behalve een oncomfortabel rollenspel. Door de oefeningen stapsgewijs op te bouwen voelt iedereen zich veilig om wat te zeggen en uit te proberen. Geen toneelstukjes dus, maar echt stappen maken vanuit je comfortzone naar je leerzone.’

‘Het liefst start ik met regietheater. Daarbij geef ik zelf een heel fout voorbeeld. Deelnemers mogen benoemen wat ze fout zien gaan en aangeven wat ik beter kan doen. Zij hebben dus de regie, zonder direct zelf in actie te hoeven komen. Dat zorgt voor een veilig begin.’

‘Een goede sfeer is hoe dan ook belangrijk. Het lukt me eigenlijk altijd die te creëren. Ik neem mijn eigen enthousiasme mee en dat werkt aanstekelijk. Ik probeer mensen wel uit hun comfortzone te halen. Stillere deelnemers moedig ik aan om kleine stappen te zetten. Het benoemen van wat goed gaat, vind ik ook erg belangrijk. Hierdoor stelt iemand zich open en dat is het begin van groei.’

Eén van de trainingen waarbij Wilma regelmatig als acteur en sparringpartner aanwezig is, is de training medicatieverificatie. Voor apothekersassistenten in het ziekenhuis is het voeren van opname- en ontslaggesprekken een cruciaal onderdeel van hun werk. Los van de vakinhoudelijke aspecten van dit gesprek, zijn ook de omstandigheden niet altijd gemakkelijk. Assistenten krijgen regelmatig te maken met boze patiënten, weerstand of verdrietige emoties.

‘ Tijdens de verificatiegesprekken is het de kunst in beperkte tijd alle belangrijke informatie boven tafel te krijgen. Ongeacht de omstandigheden. Je weet niet altijd hoe je de patiënt aantreft, zeker niet op de spoed. Ook is het soms lastig inschatten hoe adequaat iemand is en of de informatie die je krijgt betrouwbaar is. Oefenen met de benadering van verschillende typen patiënten is dan ook erg waardevol. De patiënt die geen verificatie nodig heeft: “Joh, ga maar naar écht zieke mensen, ik heb toch niets.” Terwijl er in het LSP meerdere pufjes en crèmes staan. De agressieve patiënt, de psychisch verwarde patiënt en de arrogante patiënt. Tijdens het oefenen zie je dat assistenten heel veel in huis hebben om adequaat om te gaan met uiteenlopende patiënten en dat veel dingen al ‘onbewust bekwaam’ worden gedaan. Door dit inzichtelijk te maken, leren ze vertrouwen op hun kwaliteiten en kunnen ze deze nog gerichter inzetten.’

‘Leer te vertrouwen op je kwaliteiten, waardoor je ze nog gerichter in kunt zetten!’

Hoe bereid je jezelf voor op het spelen van verschillende rollen tijdens de training?

‘Daar heb ik verschillende tools voor. Soms speel ik iets uit emotionele herinnering. Andere rollen lukken goed door mensen te observeren, op straat en bijvoorbeeld in filmpjes. Het afluisteren van gesprekken in het OV is ook leerzaam.’

‘Ik zet mijn ademhaling bewust in om in een emotie te komen. De kunst is om daar niet te ver in te gaan, zodat ik nog een helicopterview houdt, kan schakelen in de emoties en goed feedback kan geven achteraf.’

Welke impact merk je bij deelnemers na het oefenen van praktijksituaties met jou als trainingsacteur?

‘Het is mooi om te merken dat de emotie die ik wil oproepen ook echt overkomt en dat ik daar ook weer feedback op kan geven. Zo zei iemand laatst: ‘Oeh, van zo’n patiënt gaan m’n nekharen overeind staan.’ In het gesprek dat volgt leert de deelnemer om professioneel te blijven, ook als de patiënt in eerste instantie een andere reactie oproept. In mijn rol als patiënt kan ik teruggeven wat het nieuwe gedrag doet met deze patiënt en hoe je hierdoor een ander effect sorteert. Dat is zo waardevol.’

Wie is jouw grootste inspiratiebron?

‘Roald Dahl. Deze man heeft zulke fantastische tijdloze verhalen geschreven en zulke ongelooflijke dingen gedaan in zijn tijd voordat hij schrijver was. Met alles wat hij heeft meegemaakt – hij verloor zijn vader en zus op jonge leeftijd en later ook een dochter – moet het wel een positieve en optimistische man zijn geweest.’

‘Het belang van goede verhalen vertellen mag niet worden onderschat. Elke patiënt heeft een eigen verhaal en eigen achtergrond. Begrip van veel verschillende situaties en mensen maakt dat je je makkelijker kunt inleven en daardoor ook gemakkelijker met verschillende type patiënten om kunt gaan.’

Wat wil je de lezer meegeven?

‘Doe waar jij energie van krijgt. Er zijn zoveel mogelijkheden om er iets moois van te maken, als je de kansen maar ziet en vastpakt.’

Wil je Wilma volgen? Dat kan op LinkedIn! 

Voor apothekersassistenten in het ziekenhuis is het voeren van medicatieverificatie gesprekken een belangrijk onderdeel van hun werk. Dit is niet altijd makkelijk door boze patiënten, weerstand of verdrietige emoties. Wil je leren hoe je in korte tijd relevante geneesmiddelinformatie boven tafel krijgt en ervoor zorgt dat je aansluit bij de behoefte van de patiënt? Bekijk dan eens onze training: ‘Medicatieverificatie: gespreksvoering bij opname en ontslag in het ziekenhuis.‘