Interview met expert

Interview met expert Sharon Schouten
Interview met expert Sharon Schouten 850 850 Rianne Schrijver
‘Er is een vuur in mij gaan branden tijdens mijn promotie:
‘dit is wat iedereen moet weten’

 Sharon Schouten (54) is een doorzetter, een vrouw met een missie. In de loop van de jaren heeft ze zichzelf steeds beter leren kennen en dit gunt ze anderen ook. Sharon is opgeleid als apotheker, heeft promotieonderzoek gedaan naar de rol van motivatie van apothekers bij nascholing en runt nu haar eigen bedrijf MZG (Motiverende Zelfprofessionalisering in de Gezondheidszorg) Zelfprofessionalisering omvat eigenlijk precies wat ze doet en waar ze voor staat.  

Wie ben je?

Dat is een hele ingewikkelde vraag! Ik ben nog aan het ontdekken wie ik ben. Wat ik merk is dat ik meer ben dan dat ik in eerste instantie dacht. Dit is een continu proces dat wordt beïnvloed door (levens)ervaring. Ik vraag mijzelf continu af wat bij mij past en wat ik wil. Niet zo simpel om te beantwoorden dus deze vraag, maar ik kom er steeds meer achter wie ik ben. Eigenlijk besta ik uit veel verschillende ‘stukjes’.

Hoe bedoel je dat?

Ik heb pasgeleden een workshop Voice Dialogue gevolgd. Deze theorie gaat ervan uit dat elk mens uit verschillende deelpersoonlijkheden bestaat. Wat ik bij mezelf merk is dat een aantal van mijn deelpersoonlijkheden de afgelopen 50 jaar heel sterk aanwezig waren en andere (minder dominante) deelpersoonlijkheden daardoor onderdrukt werden. Die probeer ik nu  bewust meer stem te geven en naar voren te laten komen.. Daardoor kom ik meer in balans. Kortom, ik ben nog steeds aan het ontdekken wie ik (nog meer) ben.

Waar gaat jouw hart sneller van kloppen?

Het stimuleren van de intrinsieke motivatie en daardoor de autonomie bij zorgprofessionals. Dit vuur is in mij gaan branden tijdens mijn promotie. Toen dacht ik ‘ja, dit is wat iedereen moet weten’. Iedereen moet weten dat intrinsieke motivatie te beïnvloeden is, het is niet een gegeven dat in beton gegoten is. Tijdens mijn promotie heb ik ontdekt dat er een manier is om zorgprofessionals hun energie terug te laten vinden, hun welzijn te vergroten en zich weer vitaal te laten voelen.

Herkenbaar, hoe breng jij dat over?

Ik doe dit op 3 niveaus. Als eerste op beleidsniveau. Bij brancheorganisaties zoals de KNMP denk ik mee over het systeem (wet- en regelgeving, ontwerp) van nascholen. Het tweede niveau is schakelen met de nascholingsaanbieders en het ontwerpen van mijn eigen leer-en ontwikkeltrajecten. De meeste nascholingsaanbieders kunnen advies gebruiken voor de ontwikkeling van motiverende nascholing. En als laatste, maar meest belangrijke: op het niveau van de zorgprofessionals. Het is belangrijk dat zorgprofessionals zich bewust zijn van wat stimulerend onderwijs voor ze kan doen. Ik merk dat zorgprofessionals gewend raken aan een extrinsiek gedreven systeem. Een systeem waar je punten moet halen, waar een expert voor de klas staat die informatie zendt, terwijl zij achteroverleunen. Zorgprofessionals hebben recht op het ervaren van scholing-op-maat, dat rekening houdt met hun individuele behoeften.

En privé?

Privé ga ik harder lopen voor mijn gezin. Ik ben echt een gezinsmens. Ik heb altijd geprobeerd mijn werk te combineren met mijn gezin. Ook al ben ik heel ambitieus, mijn gezin is het allerbelangrijkst. Ik vind het belangrijk dat mijn kinderen ouders hebben die er voor ze zijn en tegelijkertijd proberen veel plezier uit hun werk te halen. Dat heb ik van huis uit meegekregen. Mijn ouders hebben ons uit Suriname meegenomen na de decembermoorden om ervoor te zorgen dat we verder komen. Tot op de dag van vandaag heb ik er ‘last’ van dat ik steeds verder en meer wil. Gelukkig ben ik me hier bewust van.

Hoe ben je tot het onderwerp van je promotie gekomen?

De aanleiding is geweest tijdens mijn directeurschap bij PAOFarmacie. De manier van nascholing was heel klassiek met een expert voor de groep. Ik vroeg mij toen (terecht) af of deze manier van nascholing ‘organiseren’ wel het effect had in de praktijk dat we zo graag voor ogen hadden: nl. een betere patiëntenzorg. Op deze vraag kreeg ik geen antwoord. Ik ben toen de (internationale) literatuur ingedoken naar studies over postacademisch onderwijs in de gezondheidszorg. Bij de verpleegkundigen en artsen is hier meer over bekend, maar bij farmacie nog bijna helemaal niets. Gaandeweg de literatuurstudie stuitte ik op de Self-Determination Theory van Ryan en Deci. Toen dacht ik ‘dit is het!’ Het begint bij de motivatie van zorgprofessionals om de nascholing effectief te laten zijn. Deze theorie gaf mij mogelijkheden om inzicht te krijgen in hoe het gesteld is met de motivatie van apothekers voor nascholing en hoe ik die dan zou kunnen stimuleren richting intrinsieke motivatie.

Wat is jouw ideaalbeeld als het gaat om nascholing?

Mijn droom is dat we nascholing zonder punten gaan organiseren. Natuurlijk wel met accreditatie, want dat geeft een bepaald kwaliteitskeurmerk. Dat mensen echt naar de scholing komen om iets te leren en zich willen ontwikkelen. Dat ze zelf kunnen bepalen wanneer ze scholing doen en welke scholing. Dat ze zelf in staat zijn dat als er een ‘gap’ te vullen is in hun leren en ontwikkelen dat ze zich vastbijten in zo’n onderwerp en zich daarin verdiepen of dat ze de keuze maken om aan zichzelf te werken als ze merken dat hun gedrag in bepaalde situaties niet effectief is. Met andere woorden dat ze in staat zijn tot zelfprofessionalisering! Dat zou mijn ideaalbeeld zijn.

Wat is jouw expertise?

Mijn expertise is de motivatie van zorgprofessionals bij nascholing. Het thema waar ik op gepromoveerd ben. Met deze expertise in het achterhoofd ben ik nu allerlei training en scholing aan het ontwikkelen waarin de motivatie de rode draad is voor het stimuleren van zelfprofessionalisering van zorgprofessionals.

Wat is je grootste ergernis?

Ik vind het moeilijk als mensen zich fijn lijken te voelen in een slachtoffer rol. Ik ben opgegroeid met ‘wees flink en doe je best’, daardoor zet ik altijd de schouders eronder. Soms ook ten koste van mezelf. Dat maakt dat ik het moeilijk vind dat andere mensen dat niet doen. Maar ja, irritatie is ook informatie. Mijn ergernis zegt dus ook iets over mezelf. Ik word heel blij van mensen die open staan voor nieuwe inzichten. En ik mag nog meer leren hoe ik mensen kan benaderen die niet overal voor open staan, zodat mijn ergernis niet te veel naar boven komt.

Wat vind jij belangrijk in je werk?

Vrijheid en autonomie. Dat hoort ook echt bij intrinsieke motivatie vind ik. Autonomie vooral in relatie met mijn klanten. In gesprek gaan om te inventariseren en af te stemmen, zodat ik vanuit mijn expertise en autonomie een voorstel kan doen. En de vrijheid om zelf te beslissen aan welk project ik meedoe. Dat vind ik erg fijn.

Wie is voor jou een inspiratiebron?

Mijn rolmodel is mijn moeder. Ik heb enorm veel bewondering voor haar hoe zij 7 kinderen heeft opgevoed. Mijn moeder leefde op 2 continenten, nadat ze ons naar Nederland hadden gebracht na de decembermoorden in Suriname. Mijn moeder vloog op en neer tussen Florida, waar mijn vader woonde, en Nederland. Ondanks dat mijn moeder veel reisde had ik echt het gevoel dat ze er voor me was. En hoe onrustig ook, mijn jeugd is toch wel stabiel te noemen. Ik was de 6de in de rij. Dat heeft me onbewust en nu bewust een drive gegeven om erbovenuit te willen komen. Ik wil een stem hebben.

En professioneel?

Professioneel gezien heb ik niet 1 rolmodel. Wat ik wel doe is me graag laten inspireren door allerlei professionals uit het veld. Wanneer iets mij inspireert, dan neem ik dat mee in mijn eigen werk.  Ik raak geïnspireerd door veel dingen om mij heen. Neem bijvoorbeeld de oprichters van de TA (transactionele analyse) academie. Zij heeft het voor elkaar gekregen om zich aan te sluiten bij het internationale netwerk van de TA. Nu hebben ze na 10 jaar een eigen fysieke academie in Zeist, waar trainingen worden gegeven. Wauw, dat vind ik zo gaaf.

Wat is je grootste droom?

Naast mijn eerder genoemde professionele droom is het mijn allergrootste droom dat ik ook rust vind. Want de keerzijde van alles willen, is dat ik weinig rust ken. Dat ik niet altijd kan genieten van het moment en van wat ik heb bereikt. Ik probeer dat wel steeds meer heel bewust te doen. Dat is moeilijk met zoveel dromen 🙂 Het heeft alles te maken met in balans zijn. Uiteindelijk is het fijn om dingen te bereiken, maar ook om te kunnen genieten van de dingen die ik al bereikt heb.

Wat wil je de lezer meegeven?

Dat is de belangrijkste les die ik ook zelf geleerd heb: laat je gevoel toe! Uit je hoofd en in je gevoel. Ook ik ben heel rationeel, maar heb de laatste jaren geleerd om ook terug te gaan naar mijn gevoel. Juist de combinatie van je harten je hoofd is heel belangrijk! Ook in het onderwijs, van basis tot postacademisch, zouden we meer aandacht hieraan moeten geven. Met alle bewegingen en initiatieven die er ontstaan op het gebied van reflectie, waardoor je je bewust wordt van óók die gevoelens die een rol spelen bij je automatische gedrag krijgen we daar meer zicht op. Hierdoor kunnen we dat verder ontwikkelen en ook naar de dialoog van ons hart en hoofd leren luisteren.

Nieuwsgierig naar Sharon, bekijk dan ook eens haar website zelfprofessionalisering.nl

 

Interview met expert: Marcel van den Bosch-Niestijl
Interview met expert: Marcel van den Bosch-Niestijl 846 846 KennisConnect

“Probeer als apotheker niet direct de oplossing voor te leggen, maar onderzoek eerst wat er precies aan de hand is.”

Marcel van den Bosch-Niestijl (42) is een rasechte optimist, geniet van het leven en grijpt de kansen die op zijn pad komen. Groei staat voor hem als geluk. Marcel werkt in de openbare apotheek en is ondernemer. Zijn eigen onderneming is ontstaan vanuit zijn visie om van elke apotheker een zorgapotheker te maken. Om dit te bereiken is hij zijn eigen jaaropleiding ‘Zichtbaar’ gestart. In de jaaropleiding leert hij apothekers hoe zij in verbinding met zichzelf, het maximale voor de patiënt kunnen betekenen. Marcel is altijd op zoek naar ‘de vraag achter de vraag’. Het leren luisteren naar de patiënt is volgens hem hét startpunt om de beste zorg te leveren.  

Waar gaat jouw hart sneller van kloppen?

Ik word heel blij van mensen om mij heen. Ik ben echt een mensenmens. Ik omring me graag met andere mensen. Zowel vrienden als op mijn werk, daar geniet ik enorm van. Mensen vind ik fascinerende wezens. Tegen mijn apotheekteam kan ik na een dag hard werken ook echt zeggen; ’ik ben ontzettend trots op jullie’.

 Wat vind jij belangrijk op je werk?

Positiviteit! Dat staat met stip op nummer één. Ik vind het ontzettend belangrijk dat mijn team met plezier komt en met een glimlach weer naar huis gaat. Die glimlach staat voor de fijne samenwerking en dat we samen iets neerzetten in de apotheek. Aan het einde van een werkdag of werkoverleg vraag ik wel eens ‘hoe ga je naar huis?’ Stel er is 1 onaardige patiënt geweest die dag. Hou je dat gevoel dan vast of denk je aan al die andere, fijne gesprekken?

Omdenken dus?

Ja precies, je hebt zelf veel invloed op het gevoel waarmee je naar huis gaat. Je hebt altijd een keuze hierin. Het geeft gewoon meer energie om aan de positieve dingen te denken in plaats van aan negatieve dingen. Bij negativiteit lekt energie weg en dat is zonde. Natuurlijk is het niet altijd gemakkelijk om positief te blijven, wanneer je nare dingen meemaakt aan de balie. Probeer hierover te praten en focus je op de dingen die wel lukken! Zelf ben ik heel positief ingesteld. Ook in gesprekken met andere zorgverleners vraag ik bij evaluaties altijd ‘wat gaat er goed?’. We zijn vaak geneigd alleen te kijken naar wat er beter kan, terwijl het merendeel vaak al goed gaat.

Wat is jouw expertise?

Ik ben echt een man van de zorg, een zorgapotheker. Een gespecialiseerde apotheker. Ik kijk altijd vanuit de inhoud en wat ik voor de patiënt kan betekenen. Ik zie de patiënt als mens en probeer te achterhalen waar de vragen van de patiënt vandaan komen. Waarom stelt hij of zij deze vraag? Wat zit daarachter? Waarin kan ik als zorgverlener het onderscheid maken? De patiënt is aan zet, daar draait het om. Behandel die persoon voor je alsof het je eigen zus, moeder of partner is. Zet ook dat stapje extra. Waarom zou je verschil maken?

 ‘Behandel elk persoon aan de balie alsof het je eigen zus, moeder of partner is en zet net dat ene stapje extra’

Welk moment op je werk vergeet je nooit meer?

Dat was tijdens een FTO. Ik was net afgestudeerd als apotheker en vertelde in het FTO over primaire preventie. Tijdens de meeting werd ik verbaal aangevallen door enkele artsen, ook persoonlijk. Ze vroegen zich hardop af waarom er geen echte apotheker gestuurd was. Dat vond ik heftig en ik was écht onder de indruk van wat daar gebeurde. Na afloop kwam 1 arts naar mij toe die zei ‘Marcel, ik ben het niet met je eens, maar je hebt het fantastisch goed gedaan.’ Het maakt indruk op mij dat deze arts de moeite nam om mij persoonlijk feedback te geven en het onderscheid maakte tussen persoon en inhoud. Ik zat daar ook puur voor de inhoud. Multidisciplinair samenwerken vind ik heel belangrijk. In je eentje kun je het proberen, maar samen kom je verder! Ik geloof daar echt in.

Wat is je grootste ergernis?

Mijn grootste ergernis is de houding die we als beroepsgroep hebben. We zitten in de farmacie in een heel groot web van regels. Wat ik zie is dat apothekers zich in dit web als slachtoffers kunnen gedragen. Waarom is dat zo? Hoe komt het dat onze beroepsgroep denkt in belemmeringen in plaats van oplossingen? Als ik dan zie dat apothekers niet in aanmerking komen voor voorrang bij testen op corona via de GGD, omdat er gediscussieerd wordt of apothekers wel zorgverleners zijn, dan val ik van mijn stoel! Als anderen zo naar apothekers kijken, dan maak ik mij echt zorgen. Laten we gezamenlijk stappen zetten in onze zichtbaarheid.

Meer zichtbaar en een beetje meer trots zijn dus?

Ja inderdaad, wees trots op je vak en laat dat zien! Daarom doe ik ook mee aan de zichtbaarheidscampagne van de VJA en heb ik een jaaropleiding ‘zichtbaar’ voor apothekers ontwikkeld. Ik vind het belangrijk dat apothekers laten zien wat ze in huis hebben!

Hoe vertaal jij zichtbaar zijn in de praktijk?

Op een ontspannen manier met elkaar in gesprek gaan. Dat een relatief simpel advies iemand blij kan maken. Ik doe veel medicatiebeoordelingen. Daar vind ik overwegend geen grote dingen. Daar ben ik blij om! Ik vergelijk het met een APK voor je auto, dan ben je ook blij dat er geen grote gebreken zijn. Adviezen als ‘probeer eens ander tijdstip’ of een ‘andere vorm voor de smaak’, kunnen het verschil maken voor de patiënt. Dat zijn de kleine juweeltjes van onschatbare waarde

 Wie is voor jou een inspiratiebron?

Dat zijn 3 vrouwen. Allereerst mijn moeder. Ze is 19 jaar geleden overleden. Zij heeft 10 jaar lang moeten dealen met een hersentumor. Ze was altijd positief en bleef lachen, dat inspireert mij! Dat heb ik echt van haar overgenomen. En dan komt mijn vrouw. Ik ben al 18 jaar met haar samen. Zij is op een gegeven moment een persoonlijk ontwikkelingstraject ingegaan en heeft mij enorm geïnspireerd hierin. Het is écht een verrijking voor hoe wij nu in het leven staan. Daar ben ik heel dankbaar voor. We hebben beide onze eigen onderneming en we blijven elkaar versterken. De derde vrouw die mij inspireert is Anne Leendertse. Ik bewonder haar en zij is echt een voorbeeld voor mij. Anne heeft zich enorm ingezet voor de apotheker als farmacotherapeut. Ze geeft niet op, heel indrukwekkend vind ik dat. Anne heeft mij destijds geholpen bij de opleiding tot farmacotherapeutisch expert, waarin ik docent was.

3 inspirerende vrouwen dus…

Ik geloof echt dat de wereld beter af is met vrouwen! Liefde en compassie, dat is wat de wereld nodig heeft. Jacinda Ardern, de premier van Nieuw Zeeland, is daar een prachtig voorbeeld van. Zij is een echte leider.

Wat is je grootste droom?

Op mijn leven terugkijken en denken ‘WAUW’. Ik doe elke dag mijn best om alles uit mijn leven te halen én aan mijn leven te geven.  Ik wil echt terugkijken en denken ‘YES, wat was dit een vet gaaf leven’. Uiteindelijk draait alles volgens mij om liefde en verbinding, de rest is bijzaak.

Wat wil je de lezer meegeven?

DOE HET. Dat zijn 2 woorden die je leven kunnen veranderen. Zoals ik dat bij KennisConnect ook zie ‘bij twijfel, gewoon doen’. Zet ‘stel nu dat het goed mis gaat’ maar eens om in ‘stel dat het goed gaat’. Dat maakt het leven toch zoveel mooier?!

Meer informatie over Marcel en over de jaaropleiding: https://boschzorgvoorgroei.nl

Interview met expert: Mohamed Al khayat
Interview met expert: Mohamed Al khayat 482 481 KennisConnect

“Al heb je helemaal niets; je kunt elke berg beklimmen als je je best doet”

 Mohamed Al khayat (29) is apotheker, ondernemer én promovendus. Voor me zit een goedlachse, vriendelijke en zeer gedreven persoonlijkheid. Mohamed is gevlucht uit Irak en woont sinds zijn 16e jaar in Nederland. Farmaco-economie is zijn passie. Met zijn bedrijf Pharmefficient wil hij de kosten van geneesmiddelen transparanter en doelmatiger maken. Lagere zorgkosten, een meer toegankelijke zorg en het sneller in kunnen zetten van dure geneesmiddelen is zijn doel. Hij is een gelukkig man, een doorzetter met passie. Van zijn vader heeft hij geleerd dat je alles kan bereiken als je maar hard werkt.

Je bent gevlucht uit Irak, dat moet een flinke omschakeling zijn geweest?

Ja, dat klopt. Ik was 16 jaar toen we hals over kop moesten vluchten. Dat was traumatisch en geen fijne tijd. Toen we in Nederland kwamen heb ik eerst een schakeljaar gedaan in Amsterdam. Daar leerde ik Nederlandse begrippen en termen. In Irak had ik mijn middelbare school versneld afgerond, dus vakinhoudelijk had ik een grote voorsprong. Na dat schakeljaar zijn we naar Hardenberg verhuisd en ben ik naar 4 VWO gegaan op een reguliere school. Dat was hard werken want ik was de taal niet machtig. Ik heb daar een fijne tijd beleefd en goede vrienden aan overgehouden. Inmiddels woon ik alweer de helft van mijn leven in Nederland. Ik voel me Nederlands en heb mij volledig aangepast.

En na je VWO ben je farmacie gaan studeren?

Aanvankelijk wilde ik tandarts worden, maar was uitgeloot voor tandheelkunde. Als alternatief ben ik farmacie gaan studeren. Het eerste jaar was moeizaam, ik vond het niet zo leuk. De stad Groningen vond ik wel leuk, ik heb toen vooral gefeest. Nadat ik voor de tweede keer was uitgeloot heb ik besloten er echt voor te gaan. Na de eerste colleges van Maarten Postma was ik verkocht. Farmaco-economie trok meteen mijn interesse, hier wilde ik mijn beroep van maken!

Nu werk je bij de IZON, doe je een promotietraject en ben je ondernemer…wat maakt dat je alles tegelijk doet?

Ik denk enthousiasme. Je behaalt stap 1 wat weer een mooi vertrekpunt is voor stap 2. De combinatie van promoveren en werken in de praktijk is heel leerzaam. Ik werk in een veld waar je te maken hebt met verschillende stakeholders: de zorgverzekeraar, de fabrikant en het ziekenhuis. Je leert de dynamieken van het speelveld kennen, hoe je je positie moet innemen en hoe je kunt schakelen hiertussen. Dit alles om uiteindelijk de zorg doelmatig en toegankelijk te houden.

Mijn promotie-traject is een zeer waardevolle aanvulling. Ik beschik over de relevante kennis en het verzamelen van data of bouwen van analyse-modellen gaat me relatief makkelijk af. Ik word hierin trouwens goed begeleid door René van Hulst. Ik bewonder zijn scherpe blik: in één oogopslag ziet hij wat er in mijn analyses klopt of niet klopt. Daar verbaas ik mij iedere keer weer over.

 Wat is jouw expertise?

Binnen de IZON is dat het opzetten van de inkoopstrategie. Hoe gaan we het inkopen? Hoe krijgen we op inhoudelijk vlak de ziekenhuizen mee? Ook houd ik me bezig met het vastleggen van de zorgpaden. Het is belangrijk dat je dat vooraf met de zorgprofessionals afstemt en dat je op basis daarvan de inkoopstrategie bedenkt. Je wil dat iedereen blij is met de keuzes die we maken. Uiteindelijk gaat alles over keuzes maken waar de concurrentie zit. Je zet kansen en mogelijkheden op een rijtje en benut deze zodat er een mooi financieel plaatje eruit rolt. Dat vind ik heel gaaf om te doen.

Dat lijkt me heel moeilijk…

Ja klopt, dat is het ook. Je hebt te maken met veel factoren. Bijvoorbeeld de onzekerheid van wat zorgverzekeraars gaan doen. Door met hen in gesprek te gaan proberen we verwachtingen te scheppen. Meestal schatten we dat goed in, maar soms gaat het ook mis. Die klappen probeer je te vermijden door goede afspraken te maken met fabrikanten. Meestal komt het wel goed.

Wat vind je belangrijk op je werk?

Plezier! Dan bedoel ik plezier in het werk zelf maar ook een plezierige werksfeer. Ik vind openheid belangrijk, dat je kunt overleggen, een lolletje kunt maken en over alles kunt praten. Uitdaging vind ik ook belangrijk. Ik hou ervan om uitgedaagd te worden zodat ik niet steeds hetzelfde kunstje blijf doen. Binnen de IZON breiden we de zorgpaden nu uit en ontwikkelen we een monitor. Dit laatste is een behoorlijk ingewikkelde klus. En als je dan weer een stapje verder bent heb je ook echt een yes-gevoel.

Wat vind je van het huidige zorgsysteem?

We willen binnen IZON zorg doelmatig houden en toegankelijk. Tot op heden lijkt er nu een continue strijd tussen de zorgverzekeraars en fabrikanten te woeden, waarbij soms financiële risico’s bij de ziekenhuizen komen te liggen. Deze risico’s proberen we vanuit IZON te minimaliseren.

Ziekenhuizen en zorgverzekeraars hebben op zich dezelfde doelstelling, alleen werken we elkaar een beetje tegen. Daar moet echt een oplossing voor komen, want de huidige bekostigingsmethodiek is niet houdbaar op de lange termijn. Samen met collega en vriend Job Eijsink heb ik het bedrijf Pharmefficient opgezet om hier verandering in te brengen.

Vertel eens wat over je eigen bedrijf…

Pharmefficient gelooft in uitkomst gerichte zorg. Dat is vernieuwend. Neem bijvoorbeeld de huidige vergoedings-afspraken rondom dure, monopolistische geneesmiddelen. Nu maakt ZN afspraken met fabrikanten over vergoedingen. Als ziekenhuis word je hierin niet betrokken. Eigenlijk heel raar want zij zijn immers de eindgebruiker.

Wij willen geneesmiddelprijzen en vergoedingen bepalen op basis van uitkomsten. Want zijn de uitkomsten in de praktijk wel zo goed als lijkt in de trials? Door uitkomsten van dure geneesmiddelen te monitoren en vervolgens af te rekenen op uitkomsten maak je de kosten meer transparant. Het is ook eerlijker. Dan heb je niet meer het spelletje tussen de zorgverzekeraars en fabrikanten. Dit model heeft veel voordelen: ziekenhuizen behalen hun doelstellingen en zorgkosten gaan naar beneden. Zo hou je de zorg toegankelijk. Een ander voordeel is dat je dure geneesmiddelen sneller kunt toepassen. Dat is winst voor de zorgverzekeraars maar ook voor de fabrikanten. Geneesmiddelen komen sneller op de markt doordat de sluisprocedure voor vergoeding vervalt. Onze publicatie is bijna af en we hopen dat het impact zal maken en mensen aan het denken zet.

Jullie geven ook trainingen toch? 

Klopt, we willen met onze trainingen medisch specialisten en ziekenhuisapothekers kennis laten maken met farmaco-economie en met Value Based Health Care. Het doel is om hen inzicht te geven in hoe deze twee werkvelden in onze optiek samenkomen.

Zo kijken we naar kosten-effectiviteitsanalyses, dus wat de fabrikant heeft opgesteld op basis van zijn data en trials. Maar ook naar de waarde voor de patiënt. Wat zijn de klinische uitkomsten en hoe kunnen we die monitoren? Je leert hoe je beide concepten kan gebruiken om een bekostigingsstrategie te bepalen.

Door zorgprofessionals meer te betrekken in dit onderwerp, creëer je ook draagvlak voor de toekomst…

Ik vind het belangrijk om te verkondigen wat er momenteel speelt in het veld en wat we kunnen doen om de zorg doelmatig te houden. Hoe kunnen we superdure behandelingen uitvoeren bij patiënten waarvan we zelf niet weten of het effect heeft in de praktijk? Dat is toch raar? Je geeft per patiënt tonnen uit aan therapieën en je hebt geen idee wat het gaat doen voor die specifieke patiënt.

Uiteindelijk willen we de uitkomsten van geneesmiddelen meten. Daar hebben we de ziekenhuisapothekers en medisch specialisten voor nodig. Het is belangrijk hen te betrekken. Ik ben ervan overtuigd dat we in de toekomst naar uitkomst gerichte zorg gaan. Misschien niet precies zoals ik nu zeg. Maar dat het gaat veranderen is zeker. Alle stakeholders zijn in beweging, alleen komt het nu nog niet bij elkaar. Met onze trainingen geven we meer inzicht en hopen we dat zorgprofessionals het oppakken.

Wie is jouw grootste inspiratiebron?

Mijn vader is mijn inspiratiebron. Hij heeft ons geleerd dat je alles kunt bereiken wat je wilt, als je er maar genoeg energie in stopt. Al heb je helemaal niets; je kunt elke berg beklimmen als je je best doet. Hij was 50 jaar toen we in Nederland kwamen en moest helemaal opnieuw beginnen. Ik kan mij niet voorstellen hoe dat voor hem moet zijn geweest. In Irak was hij bouwkundige en gepromoveerd. Alhoewel zijn diploma was gelegaliseerd in Nederland, kon hij er niets mee omdat men in de bouwkunde alleen Nederlands spreekt. Om de taal te leren heeft hij versneld HBO-bouwkunde gedaan om de taal maar machtig te worden. Ik kijk tegen hem op.

Wat is je droom?

Ik hoop dat ik kan bijdragen aan zorgsysteem waarbij we doelmatig en efficiënt de behandelingen in kunnen zetten en dat we op basis van uitkomsten kunnen afrekenen.

Wat wil je de lezer meegeven?

Stel doelen en ga ervoor! Geef niet op, als je genoeg doorzet dan kom je er wel.

Meer weten over het bedrijf van Mohamed en IZON? Ga naar de websites van Pharmefficient en IZON 

Interview met expert: Mustafa Yildirim
Interview met expert: Mustafa Yildirim 379 380 KennisConnect

‘Volg je hart en heb lef; dan ligt de wereld aan je voeten!’

 Mustafa Yildirim (36) is ondernemer die toevallig ook apotheker is. Hij is geboren in Turkije en zes jaar oud als hij naar Nederland verhuist. Mustafa groeit op in Zaandam in een buurt waar hij goede en minder goede voorbeelden meekrijgt. Al op jonge leeftijd besluit hij om actief voor het goede te kiezen. Hij werkt hard en voelt zich verantwoordelijk voor de financiële situatie van zijn ouders. In 2015 start hij zijn eigen apotheek. Op dat moment heeft hij 0 patiënten maar weet 1 ding zeker: hij gaat de service verlenen waar de patiënt om vraagt. Inmiddels runt hij een succesvol bedrijf en zet hij zich in voor de zichtbaarheid van apothekers.

Je bent begonnen met 0 patiënten, dat is een uitdaging!

Ja, dat is hard werken. In het begin deed ik alles zelf. Ik stond in de apotheek, bezorgde geneesmiddelen en daar komt het zakelijke gedeelte natuurlijk nog bij. Daarbij was de werkwijze verouderd. Ik ben gaan onderzoeken hoe we de zorg efficiënter konden maken. Vanuit de patiënt, maar ook vanuit de huisarts. Ik heb een app ontwikkelt waarmee patiënten hun herhaalmedicatie aan ons kunnen doorgeven. Wij bestellen vervolgens de recepten bij de huisarts. Dit scheelt veel tijd voor alle partijen. We hebben het proces eigenlijk omgedraaid.

Je hebt dus voor een switch in werkwijze gezorgd?

Ja klopt! Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in het automatiseren, digitaliseren en het stroomlijnen van processen. Ik bekijk processen vanuit het oog van de patiënt. Het is voor hen niet interessant hoe het recept bij ons komt. Voor hen is het belangrijk dat het geneesmiddel met 1 druk op de knop klaarligt in de apotheek. En daar zorg ik voor. Elke dag werk ik hard om waar te maken waar ik voor sta. Dat lukt me met vallen en opstaan. Een jaar na opening is onze apotheek beoordeeld met een 9,3 en uitgeroepen tot beste van Noord-Nederland en nummer 2 van Nederland. We hebben een goede naam. Ik vind succes overigens niet vanzelfsprekend en overtuig patiënten elke dag weer door persoonlijke zorg te leveren.

Waar gaat je hart sneller van kloppen?

Als een patiënt naar me toe komt en zegt: ‘Ik ben naar alle apotheken geweest. Niemand kan mij helpen maar jij hebt het opgelost.’ Dat is de ultieme feedback. Daarvoor ben ik apotheker geworden.

Wat maakt dat het jou wel lukt om het probleem op te lossen?

Ik zoom in op de patiënt. We hebben niet 1 regel voor de hele apotheek. We kijken specifiek naar de situatie van de patiënt en leveren zorg op maat. We nemen hier onze patiënten actief in mee. En het allerbelangrijkste; we kennen onze patiënten. We weten hoe hun thuissituatie is, denken mee en passen onze zorg hierop aan. Stel iemand gaat op vakantie, dan brengen we de geneesmiddelen desnoods op zondag langs. Ook geef ik in zo’n geval advies op maat; neem je kuurtje voor een urineweginfectie een dagje later. Dan vergeet je het niet in te nemen en krijg je geen diarree in het vliegtuig. Mensen waarderen het als je met ze meedenkt. Dat is zorg op maat, de patiënt gaat voor alles.

Hoe leer je je patiënten kennen?

Door met ze in gesprek te gaan, te luisteren naar wat ze zeggen en zichtbaar te zijn. In het begin runde ik de apotheek alleen en was ik het gezicht van de apotheek. Inmiddels werken er 5 medewerkers en 2 stagiaires en zit ik meer op kantoor. Toch vind ik het belangrijk om ook zichtbaar te blijven, dit doe ik door video’s te plaatsen. Zowel grappige als serieuze video’s. Ik deel ook veel uit mijn eigen leven. Ik merk dat als ik mij kwetsbaar opstel dat mijn patiënten dat ook meer durven. Hierdoor delen ze meer met mij en kan ik weer betere zorg leveren. Die persoonlijke benadering is belangrijk en patiënten willen daardoor bij onze apotheek blijven. Sommige patiënten verhuizen naar Almere maar blijven onze klant. Dat is toch prachtig? Wij sturen de medicatie op en (video)bellen voor uitleg. Ook bedienen we patiënten uit Amsterdam.

Jouw assistenten hebben jouw werkwijze overgenomen?

Ja helemaal, ook zij benaderen de patiënten heel persoonlijk. Zij zijn inmiddels ook een vertrouwd gezicht in de apotheek en vragen regelmatig aan de patiënt: hoe gaat het? Soms komen patiënten langs om hun verhaal te doen. Is toch leuk? Gewoon even buurten, dat vind ik leuk als lokale ondernemer. Naast het verstrekken van geneesmiddelen heeft onze apotheek ook een sociale, maatschappelijke functie. Dit voelt niet als verplichting. Ik doe wat goed voelt, dat is mijn insteek. Patiënten voelen dat ook, ze voelen dat je oprecht bent. Daardoor zijn ze open, vertellen ze veel en kunnen wij gerichte zorg leveren.

Wat is jouw expertise?

Ik geloof niet in één ding, ik geloof in het totaalpakket. Ik ben goed in het technisch stroomlijnen van de processen. Het digitaliseren en automatiseren. Maar je moet niet gaan automatiseren om te automatiseren. Je automatiseert omdat er een behoefte is, omdat het prettiger wordt voor de patiënt of zorgverlener. Ken je Simon Sinek? Hij geeft dit mooi weer. Innovatie is niet per se automatiseren. Wij hebben routinematige zaken geautomatiseerd om efficiënt met onze tijd om te gaan. Deze tijd besteden we aan persoonlijk contact met de patiënt. Hierin zijn we heel ouderwets.

Een zaak runnen en applicaties ontwikkelen, je werkt veel begrijp ik?

Normaal gesproken sta ik half 7 op en ben ik tot middennacht aan het werk. Overdag run ik de apotheek. Dan eet ik en neem tijd voor de kinderen. Als de kinderen op bed liggen ben ik aan het coderen en ontwikkel ik een applicatie. Dit doe ik elke dag, ook in het weekend.

Het ontwikkelen van een applicatie naast je werk kost veel tijd. We lopen hierin op de troepen vooruit. Het is leuk om te zien dat het wordt opgepakt door de zorgverzekeraars. Zo kun je nu een extra sterretje krijgen als je kunt chatten met de apotheker. Wij hebben dit ontwikkelt en nu wordt het de landelijke norm. Momenteel ben ik in gesprek met andere partijen of we onze krachten kunnen bundelen. Zo kunnen we versnellen. Wie weet wat eruit komt, ik geloof dat er op den duur altijd iets naar me zal toekomen.

Wat is je meest memorabele moment in de apotheek?

Ik denk dan terug aan de eerste dag dat de apotheek openging. Ik had werkervaring, een balie en een diploma. Voor de rest geen ervaring in het opzetten van een apotheek. Er ging geen telefoon, er was geen mail en geen fax. Niemand kwam de apotheek binnen, dus ben ik maar naar buiten gegaan. Ik ben voor mijn apotheek gaan staan en heb actief mensen aangesproken, mezelf voorgesteld en mijn plannen gedeeld.

Die persoonlijke benadering werkte. Inmiddels groeit mijn apotheek met zo’n 400-500 patiënten per jaar en ik werk nog steeds op dezelfde manier. Ik ben mensgericht en denk altijd in oplossingen en kansen.

Klinkt als een echte ondernemer…

Mijn ouders zijn coupeur en coupeuse. Ik heb het ondernemen van hen geleerd. Al vanaf mijn achtste jaar vertaal ik belasting papieren voor ze. Op jonge leeftijd moet je dan alles begrijpen om het te kunnen vertalen. De eerste zaak die ik opende, was die van mijn ouders. Ik was 21 en wist niet eens hoe een factuur eruitzag. Eigenlijk wist ik niet dat ik ondernemer was totdat zij mij in deze situatie zetten. Ook moest ik nadenken hoe we het financieel gingen redden.

Dat is een grote verantwoordelijkheid op jonge leeftijd.

Mijn verantwoordelijkheidsgevoel is inderdaad groot. Als mijn voetbalschoenen kapot waren vroeg ik altijd eerst aan mijn moeder of we die maand geld over hadden. Pas als ze ja antwoordde vroeg ik nieuwe. Ook weet ik nog dat ik zes jaar oud was en op school mijn broodje met Turkse worst liet vallen. Ik voelde mij zo schuldig dat ik eten had verspild dat ik ook de rest van de middag niks gegeten heb. Wij moesten de eindjes aan elkaar knopen thuis. Dat maakt dat mijn overlevingskracht groot is.

Wat is je grootste ergernis?

Ik vind het jammer dat apothekers hun stem weinig laten horen en zichzelf weinig laten zien. Ze uitten hun ongenoegen over zorgverzekeraars, maar komen niet in actie. Ik bedoel, de situatie waarin we in zitten is niet leuk maar doe er dan tenminste alles aan om jezelf zichtbaar te maken! Pak een camera, laat jezelf zien. Dan komen de patiënten echt wel voor ons op. De VJA is met een zichtbaarheid campagne bezig, dat vind ik echt goed.

Een ander ding waar ik moeite mee heb is dat onze beroepsgroep zich moeilijk aanpast aan de situatie. Als ik collega’s vertel dat alle geneesmiddelen in de toekomst via postorderbedrijven geleverd worden bij de patiënt, kijken ze me aan alsof ik paddenstoelen op heb. Ik snap dat niet. Je moet nu investeren in de toekomst. Dingen veranderen en daar moet je gehoor aan geven. Je moet de chemie vinden tussen digitalisering en het persoonlijke contact. Dat persoonlijke contact hoeft niet per se fysiek, dat kan op zoveel manieren.

Wie is jouw inspiratiebron?

Mijn ouders. Zij hebben altijd hard gewerkt en van niets, iets gemaakt. Ze hebben energie in de zaak gestoken zonder iets ervoor terug te krijgen. Dertig jaar lang net rondgekomen, maar nu zitten ze er goed bij. Ik geloof niet in korte termijn geluk maar net als hen, in de lange tijdsinvestering.

Wat is je grootste droom?

Mijn grootste droom is dat men later zegt: ‘Het was Mustafa die destijds zijn nek uitstak en apothekers inspireerde hetzelfde te doen’. Ik ben een stuk op weg, maar moet het nog afmaken.

Wat wil je meegeven aan de lezer?

Leer jezelf kennen! Toen ik de apotheek begon kon ik dingen, waarvan ik dacht dat ik ze niet zou kunnen, en andersom. Je leert jezelf pas kennen als je in het diepe springt en er niemand is om je te helpen. Onderzoek wie je bent, wat je leuk vindt en ga er dan voor. Trek je niets aan van de meningen van anderen. Doe het gewoon, over 50 jaar weet niemand meer wie je bent. Zo belangrijk ben je niet. Soms moet je vastberaden zijn, dan voegt de wereld zich wel naar jou. Ik vergelijk het altijd met water; als je vastberaden bent gaat het water om je heen, als je twijfelt val je om dan ga je met de stroom mee. Heb lef om fouten te maken, leer ervan en krabbel weer op. Met deze instelling ligt de wereld aan je voeten!

Interview met expert: Linda Middelkoop
Interview met expert: Linda Middelkoop 640 640 KennisConnect

 “Zorg op maat leveren is de toekomst! Daar levert de farmaceutisch consulent een grote bijdrage aan.”

Ik spreek met Linda Middelkoop, 31 jaar. Een jonge, gedreven vrouw. Ze vindt het belangrijk om zichzelf te ontwikkelen en blijft de uitdaging zoeken in haar vak. Linda heeft een indrukwekkende carrière in de farmacie. Ze is begonnen als apotheek-medewerker in de openbare apotheek. Na 4 jaar besluit ze de opleiding tot apothekersassistent te doen. Ze behaalt haar diploma en werkt vol overgave als apothekersassistent. Dan krijgt ze na 5 jaar de kans om de opleiding tot farmaceutisch consultent te doen. Die kans grijpt ze met beide handen en rondt de opleiding met succes af.

Na 12 jaar in de apotheek wordt het tijd voor een nieuwe uitdaging. Ze gaat werken bij een recruitment en consultancybureau. Dat is van korte duur, mede door de corona crisis. Inmiddels werkt ze bij de klinische farmacie in het Albert Schweitzer ziekenhuis.

‘Wat is het grootste verschil tussen de openbare apotheek en de ziekenhuisapotheek?’

Het grootste verschil met de openbare apotheek is het patiëntencontact. In de ziekenhuisapotheek is dit veel minder aan de orde dan in de openbare apotheek. Patiënten verblijven immers maar een korte tijd in het ziekenhuis. In de openbare apotheek is dit anders. Daar help je patiënten van A tot Z over een (zeer) lange periode. Ik heb hier geleerd om te denken vanuit het perspectief van de patiënt. Deze ervaring is zó waardevol voor de ziekenhuisapotheek. Neem bijvoorbeeld omzettingen; die worden in het ziekenhuis relatief eenvoudig gedaan, terwijl ik uit ervaring weet dat sommige patiënten er tijden over gedaan hebben om goed ingesteld te raken.

Er zijn natuurlijk ook veel overeenkomsten met de openbare apotheek. Geneesmiddelen blijven geneesmiddelen J. Alhoewel, over parenterale geneesmiddelen weet ik nog niet veel, die kom je in de openbare apotheek niet tegen. Maar ik vind het leuk om dat te leren.

‘Waar gaat jouw hart sneller van kloppen?’

Van de zorg! Dat is echt mijn vakgebied. Maar het was vroeger trouwens niet mijn eerste keuze. Ik ben ooit begonnen als docent Nederlands. Maar ik kwam er al gauw achter dat dit niet bij me paste. Ik wil echt het verschil maken, me nuttig voelen en te zorgen. Ik vind het ook fijn om meteen resultaat van mijn werk te zien. Al deze factoren komen samen in mijn werk in de zorg. Ik kan mensen helpen op farmaceutisch gebied, dat vind ik heel mooi.

‘Je werkt in een team, wat vind je belangrijk voor het teamgevoel?’

Openheid. Openheid naar elkaar toe, over dingen die goed gaan. Maar diezelfde openheid ook over dingen die fout zijn gegaan. Zo blijf je verbeteren en houd je de kwaliteit hoog.

In mijn huidige baan ervaar ik een hele fijne sfeer. Dat vind ik ontzettend belangrijk. Ik voel me trouwens nog wel een beetje een stagiaire in de ziekenhuisapotheek hoor!  Het inwerktraject is lang en ik moet een examen doen om het af te sluiten. Dat is in de openbare apotheek wel anders!

‘Waar ligt jouw expertise?’

In de openbare apotheek heb ik gewerkt aan het opzetten van het ‘pil consult’. Dit consult dient ervoor om vrouwen bewust te maken van hun pilgebruik. Er is helaas maar weinig aandacht voor deze groep vrouwen. Jammer, want het betreft een grote groep en er is naar mijn mening nog veel winst te behalen. Tijdens het consult vraag ik naar bijwerkingen en geef ik voorlichting over de eventuele risico’s die bij pilgebruik komen kijken. In het begin benaderde ik actief vrouwen, maar naar verloop van tijd stuurden de huisartsen vrouwen naar mij door voor een gesprek. Nu ik in de ziekenhuisapotheek werk staan dit soort werkzaamheden als farmaceutisch consulent op een laag pitje.

‘Welk moment op je werk vergeet je nooit meer?’

Dat ik de opleiding tot farmaceutisch consulent mocht volgen. Ik heb destijds zoveel medewerking gehad van mijn baas en het team waar ik werkte. Daar ben ik ze ontzettend dankbaar voor!

Wat ik ook nooit meer vergeet is de eerste werkdag in de ziekenhuisapotheek. Er werd tegen mij gezegd: ‘We beginnen helemaal opnieuw, op nul. Ongeacht je diploma’s’. Voor alle nieuwe medewerkers in de apotheek geldt hetzelfde inwerkprotocol. Dat was wel even wennen. Even had ik een ‘waar ben ik aan begonnen- gevoel’ maar ik zie dit ook als een leerproces. En dat heeft tijd nodig. Ik vind het belangrijk mezelf te blijven ontwikkelen.

‘Wat is je grootste ergernis op het werk?’

Apothekersassistenten die weinig tot geen inlevingsvermogen hebben. Die alles vanuit hun eigen perspectief zien en geen rekening houden met de patiënt. Ik probeer mij altijd te verplaatsen in de patiënt. Hoe zou ik reageren als ik die patiënt zou zijn? Wat zou ik wel en niet willen horen? Een automatisch verhaaltje opdreunen kan iedereen. Bovendien komt het niet aan bij de patiënt en blijft het al helemaal niet hangen. Dit leidt bij de patiënt tot ergernis. We kunnen patiënten nog zoveel beter begeleiden. Ik ben ervan overtuigd dat er op dit vlak nog veel winst te behalen valt.

‘Wat is volgens jou het belang van een goed inlevingsvermogen?’

Neem bijvoorbeeld patiënten die medicatie voor diabetes of hoge bloeddruk komen ophalen. Zij moeten deze medicatie levenslang gaan gebruiken. Het is belangrijk dat je hierbij stil staat. Door vragen te stellen kun je problemen signaleren en waar nodig meedenken met de patiënt. Op deze manier houden we de zorg in de apotheek en krijgen de internetapotheken niet de overhand.

‘Wat is jouw grappigste of leukste moment in je carrière?’

De meeste grappige momenten zijn de misverstanden met patiënten. Ik had bijvoorbeeld eens een patiënt die mij zijn aambeien wilde laten zien. Hij wilde van mij horen of hij de dokter moest bellen. Ook ben ik eens bij een blinde meneer thuis geweest. Hij was zijn sleutels kwijt. Ik ben toen het halve huis doorgegaan om hem helpen zoeken. Lag ik daar half onder zijn bed op zoek naar de sleutels. Ik kijk daar met een glimlach op terug.

‘Wie heeft jou in het vak geïnspireerd?’

Dat is Kees van Amerongen. Ik ben Kees heel dankbaar. Hij is mijn grootste inspiratiebron. Kees heeft ervoor gezorgd dat ik mijn opleidingen heb kunnen doen. Bij het AMP werk ik nog steeds met hem samen. Ik vind zijn drive en passie voor de farmacie heel bijzonder. Hij blijft zich inzetten voor het verbeteren van de farmaceutische zorg.

‘Wat is je grootste droom?’

Mijn grootste droom is dat farmaceutisch consulenten meer bekendheid krijgen. Daar wil ik echt het verschil in maken en blijf ik voor vechten. Ik vind het belangrijk dat we beter op de kaart komen. Mijn droom is dat in elke apotheek minimaal één farmaceutisch consulent werkt. De toegevoegde waarde van een farmaceutisch consulent is enorm. We kunnen de medicatie reviews doen, projecten leiden, kwaliteitssysteem op orde brengen (en houden) en zorg op maat leveren aan patiënten. Zorg op maat is de toekomst! Daar ben ik van overtuigd.

Ik wil zichtbaar zijn en de verbinding zoeken met andere farmaceutisch consulenten. Door mij in te zetten bij Optima Farma probeer ik daar een rolmodel in te zijn. Zo hoop ik het vuurtje aan te wakkeren en farmaceutisch consulenten te motiveren om hetzelfde uit te dragen.

‘Wat wil je de lezer meegeven?’

Sta voor je werk en wees trots op wat je doet! Dit valt heus niet altijd mee, vooral als je voor je gevoel steeds tegen allerlei regels aanloopt. Maar JIJ als zorgverlener maakt het verschil voor de patiënt!

 

 

Interview met expert: Nitika Chouhan
Interview met expert: Nitika Chouhan 780 780 KennisConnect

‘Je kan dromen of je kan er hard voor werken!’

Nitika Chouhan (33) is apotheker met een passie voor het ondernemerschap. Na haar studie begint ze als tweede apotheker in de bollenstreek. Dat vindt ze zo leuk, dat ze niets anders meer wil! Ze kan helaas niet blijven op die plek, maar al gauw dient een andere uitdaging zich aan. Nitika gaat aan de slag als beherend apotheker in een nieuwe apotheek op het centraal station van Amsterdam. Een prachtige, uitdagende baan waar ze haar creativiteit als apotheker en ondernemer in kwijt kan. Dan krijgt ze de kans om mede-eigenaar te worden van 3 medische centra in Amstelveen . Die kans grijpt ze met beide handen aan.

Dan ben je ineens mede-eigenaar van 3 medische centra. Dat is wel even wennen lijkt me?

Ja, dat was het zeker. Ik had natuurlijk al veel geleerd in de periode dat ik de apotheek op centraal station Amsterdam runde. Die apotheek voelde echt als mijn kindje, maar toch miste ik een duidelijke visie op de farmacie en chronische zorg in de wijk . Dat kon ik daar niet kwijt omdat ik veel te maken had met toeristen en passanten. In deze nieuwe uitdaging kon ik dit wel! Het waren wel drukke tijden want toen ik daar begon kwam ik gelijk in een fusie terecht.

Het heeft misschien ook zijn voordelen?

Ja, je kunt het vanaf het begin je stempel drukken. Maar het is ook hectisch: apotheken fuseren, apotheken sluiten en medische centra opzetten. Uiteindelijk hebben we van 5 apotheken 3 medische centra gemaakt. Wij leveren dus enkel zorg vanuit apotheken die gevestigd zijn in een medisch centrum. Multidisciplinaire samenwerking is volgens ons waardevol en essentieel om goede zorg te leveren. Nu dit staat wil ik mij meer focussen op de zorgrelaties met artsen en patiënten in de wijk. Mooie samenwerkingen aangaan met de wijk op het gebied van leefstijl. Bijvoorbeeld door in een buurtcentrum presentaties te geven over astma/COPD etc.

Een fusie heeft een grote impact op het team. Hoe krijg je die mee?

Een fusie is voor iedereen lastig, maar voor teams in het bijzonder! Je hebt te maken met mensen, die allemaal op een andere manier met verandering omgaan. Ik denk dat het fijn is dat mijn compagnon en ik een duidelijke visie hebben. Ook vullen we elkaar goed aan doordat we tegengestelde karakters hebben. Dat wil niet zeggen dat het allemaal vlekkeloos is verlopen: sommige werknemers zijn gebleven, sommige niet. Ik vind het belangrijk dat iedereen zich betrokken voelt bij het bedrijf. Ik geef mijn medewerkers altijd mee: ‘het is ook jouw bedrijf, jij werkt hier.’ Op de mensen die blijven bouwen aan ons bedrijf, ben ik enorm trots! Zonder hen zou het nooit zijn wat het nu is.

Wat vind je belangrijk in een team?

Ik vind dat een team zelfsturend moet zijn. Uiteraard blijf je als apotheker eindverantwoordelijk en is het jouw taak om handvatten te bieden. Ook vind ik het belangrijk dat medewerkers tijdig aan de bel trekken wanneer er iets is. Ze mogen altijd hun ‘emmertje’ komen legen bij mij. Goede communicatie met je medewerkers is essentieel voor een optimale samenwerking. Onze teams zijn nog volop in ontwikkeling. Training op het gebied  van persoonlijke ontwikkeling is daarin heel belangrijk en een continu proces. De visie van jullie bedrijf KennisConnect sluit dan ook helemaal aan bij onze  ambities te bouwen aan een topteam.

 Een balans tussen persoonlijke- en inhoudelijke ontwikkeling dus…

Ja! Als eigenaar vind ik het allerbelangrijkste dat mensen plezier hebben in wat ze doen. Het thuisfront is even belangrijk als het werk. Wij willen met ons bedrijf dat de medewerkers in balans zijn, werkplezier hebben. Want alleen dan kun je goede zorg leveren aan patiënten. Dit communiceer ik trouwens ook naar onze patiënten. Voor mij persoonlijk geldt dat mijn passie voor de apotheek even groot is als voor thuis. Mijn partner is een grote steun voor mij om deze apotheekpassie te kunnen combineren met een goede thuisbasis.

 Waar gaat jouw hart sneller van kloppen?

Het ondernemerschap! Dat betekent voor mij bouwen aan ons  netwerk, de handen ineenslaan. Maar ook het leveren van goede zorg en het werken aan de zichtbaarheid van apothekers. Ik merk dat ik ook heel enthousiast wordt van het bijdragen aan discussies waar wij de meerwaarde van de apotheker kunnen laten zien of over een inhoudelijk onderwerp zoals astma/COPD. Ik ben eigenlijk altijd passievol, over veel dingen J. Dansen is bijvoorbeeld ook een passie van mij. In dans kan ik mezelf uiten, zonder dat anderen daar een menig over hebben. Dat vind ik enorm belangrijk.

Wat vind jij belangrijk op je werk?

Dat je jezelf kan zijn in welke rol dan ook. Jezelf zijn vind ik het belangrijkste.

Welk moment op je werk vergeet je nooit meer?

Dat is vooral een heel grappig moment. Een patiënt die, in corona tijd, hard in de apotheek riep: ‘ik heb hier een potje poep,  waar moet dat naar toe? De arts is dicht, kan ik het hier inleveren?’ Het hele team riep in koor ‘NEE, niet hier!’ Dit typeert zo erg de corona tijd. De arts dicht, lab dicht en de apotheek is open. Juist hier zie je ook de meerwaarde van apotheken in de meest spannende tijden. Wanneer de meeste zorgverleners niet laagdrempelig toegankelijk zijn, zijn wij wel een plek waar de patiënt naar toe komt voor zorgvragen.

 Wat is je grootste ergernis?

Mijn grootste ergernis is dat in de huidige maatschappij de patiënt vaak de dupe is van een administratief spel tussen apotheek, andere zorgverleners en de zorgverzekeraar.

De apotheek doet werk, zichtbaar of onzichtbaar. Daar zijn inderdaad financiële administratieve afwikkelingen aan verbonden. Ik krijg weinig energie van gesprekken met patiënten over waarom wij bepaalde kosten wel of niet kunnen vergoeden. Dat moet echt anders in de toekomst. Hopelijk zullen de overheid en zorgverzekeraars dit anders inrichten, met ons samen.

Wie is voor jou een inspiratiebron?

Dat zijn zelfstandige, goed georganiseerde en vooruitstrevende apothekers. Mijn (directe) opleiders Evelyn Schuil-Vlassak en Sigrid van Daal hebben een grote bijdrage geleverd aan mijn ontwikkeling. Ook Swie Oei en Omid Mehrani, eigenaren van apotheek Amsterdam centraal, inspireren mij. Wat me inspireert aan deze apothekers is dat ze doorpakken, terwijl anderen roepen dat het zo slecht gaat met de apotheken. Zij gaan door, zijn zichtbaar voor patiënten en andere zorgverleners, hebben lef en doen het gewoon met eigen middelen. Dat vind ik leiderschap, echt een voorbeeld.

Wat is je grootste droom?

Mijn “droomapotheek-organisatie” werkelijkheid maken in Amstelveen. Daar werk ik nu keihard aan. Ik zeg altijd: ‘Je kan dromen of je kan er hard voor werken!’. En als je doet wat je leuk vind, dan voelt dat ook niet als werken. Want dat zou ik ook leuk vinden. Dat het werken niet voelt als werken, omdat het net voelt als je thuis. Al zie ik dat het ook belangrijk is om werk “af te sluiten” nu ik moeder ben, om thuis ook echt thuis te zijn. Met pensioen kunnen op mijn veertigste is daarbij ook een droom. Zodat ik ook weer leer loslaten, zodra ik heb gerealiseerd dat de sterke apotheekgroep in Amstelveen daar is zoals we hem willen hebben.

 Wat wil je de lezer meegeven?

Pak je eigen aandeel op in het creeëren van je eigen werkplezier. Zorg dat je doet, wat je wil doen. . Grijp je kansen om het voor jezelf leuk te maken . Dat maakt de wereld zoveel leuker!

Volg Nitika op Linkedin

Interview met expert: Marlies Schippers
Interview met expert: Marlies Schippers 846 846 KennisConnect

‘Spaar je dromen niet op voor later’
Kennismaking met Marlies Vogel-Schippers

Rondneuzen in kringloopwinkels, op zoek naar leuke spulletjes die ze een tweede leven geeft. Dat is misschien wel haar leukste hobby. Yoga, schilderen en skeeleren houdt ze ook van. Haar vrienden omschrijven haar als lief, inspirerend, creatief, zorgvuldig en warm. Ze is moeder van Mathijs (12) en Bram (10) en vrouw van Djoek (44). Een energieke en vrolijke verschijning terwijl we haar interviewen. Over wie we het hebben? Marlies Vogel-Schippers, 42 jaar jong en mede-eigenaar van KennisConnect. In dit artikel stellen we haar aan je voor.

‘Wie ben je en wie of wat wil je later worden?’

Ik ben echt een levensgenieter en hou ontzettend veel van mijn vrijheid. De vrijheid om te leven hoe ik echt wil leven. Gekscherend zeg ik wel eens dat ik een Volkswagenbusje zou willen zijn. Dan word ik mooi opgeknapt en kom ik op de meest fantastische, unieke plekken. Vervoer ik mensen die genieten van hun vakantie. Ik kijk nu al uit naar alle spannende avonturen en prachtige zonsondergangen. Met een beetje geluk dopen ze mij met champagne 😉.

‘Naast Rianne, ben jij mede-eigenaar van KennisConnect. Wat is jouw rol?’

Die is heel divers. Soms ben ik een trainer, de andere keer de auditeur. Beide rollen geven me veel energie omdat ik met mensen mag werken. Ik kijk naar wat mensen beweegt, waarom ze doen wat ze doen. Zodat ik met concrete mensgerichte tips kan komen om zoiets als een medicatieproces te verbeteren. Ook ben ik een sparringpartner. Dan kijk ik samen met een zorgprofessional waar de uitdaging zit, om het probleem goed op te lossen. Die ervaringen neem ik ook weer mee in onze praktijkgerichte trainingen.

‘Twee kapiteins op één schip, hoe werkt dat samen?’

Binnen KennisConnect ben ik de dromer en de pietje-precies. Niet zweverig hoor, ik hou er gewoon van om groots te denken. Kastelen te bouwen, nieuwe plannen te smeden. Details vind ik daarnaast ook ontzettend belangrijk. Wil graag de beste kwaliteit leveren voor onze klanten, dat zit ‘m vaak in de details. Wil hen graag onze grootste ambassadeurs maken, zodat ze een positief woordje voor ons kunnen doen bij nieuwe klanten. Ik grap wel eens naar Rianne dat ik een 9,9 ook prima vind 😉. Zij houdt me trouwens met beide benen op de grond. Zet onze ideeën om in een concreet plan dat we uitvoeren. Die samenwerking met Rianne is fantastisch omdat we elkaar goed aanvullen.

‘Tussen de regels door hoor ik dat plezier belangrijk voor jullie is. Klopt dat?’

Absoluut. Plezier staat op nummer één. Kortgeleden hebben we video’s voor onze online academie opgenomen, wat heb ik gelachen zeg. Versprak ik me een keer niet, moest ik ineens niezen. Laat ik zeggen dat we een uur kunnen vullen met blooperfilmpjes. Gelukkig mag het eindresultaat er wezen!

‘Hoe kijk je terug op afgelopen jaar en hoe kijk je vooruit?’

Afgelopen jaar was echt wel spannend hoe we ons bedrijf staande konden houden. Met enkele koerswijzigingen, maar vasthoudend aan onze missie zijn we er goed doorheen gekomen. Het heeft onze samenwerking nog meer diepte gegeven. Zonder gemopper en altijd met een vrolijke noot. Dat vind ik heel bijzonder. We hebben nu het idee dat we alles en iedereen aankunnen.

‘In je werk heb je vast professionals die jou inspireren. Toch?’

Ik heb diep respect voor alle zorgprofessionals. Zij inspireren mij iedere dag. Zo zag ik onlangs bij een audit dat een cliënt met Alzheimer toch piano kon spelen met hulp van de verzorging. Zijn lichtpuntje van de dag. Daar stroomt je hart toch van over! Mooi vind ik ook de liefde en zorg die een verpleegkundige heeft voor haar patiënten. Maar ook de passie die bijvoorbeeld SEH-arts Heleen Lameijer overbrengt. Zij maakt medische kennis begrijpelijk voor het grote publiek. Mooi vind ik hoe ze een reanimatiecursus geeft via Instagram. Dat is toch fantastisch!

‘Je geniet met volle teugen van je werk merk ik. Heb je nog dromen?’

Zeker heb ik die. Ooit zou ik een kindertehuis en school op willen zetten in Azië. Omdat mijn zusje en moeder daar vandaan komen. Met een veilige woonomgeving en educatie geef je kinderen echt een kans. Een kans om zichzelf te ontwikkelen en zelfstandig te worden. Dat gun ik ieder kind.

‘Nog iets wat je de lezer mee wilt geven?’

Wees dankbaar, zorg voor de ander en geniet van het leven. Op je eigen manier. Spaar je dromen niet op voor later. Misschien is er geen later voor jou weggelegd. Ik heb dit geleerd van mijn zusje. Anderhalf jaar geleden overleed zij. Ze had MS, een ongelooflijke rotziekte. Zij was in staat om met de dag te leven en op een gegeven moment zelfs met het uur. Van haar heb ik geleerd wat dankbaarheid is.

Kom in contact met Marlies

Heb je een prangende vraag of wil je gewoon een keer kennismaken met Marlies? Je kunt haar bereiken per mail via m.schippers@kennisconnect.nl of via LinkedIn.

 

Interview met expert: Rianne Schrijver
Interview met expert: Rianne Schrijver 851 852 KennisConnect

 ‘Bij twijfel, gewoon doen!’
Kennismaking met Rianne Schrijver, KennisConnect

Je zou haar net zo goed Jacques-Yves Cousteau kunnen noemen. Net als hij is zij een echte ontdekkingsreiziger in hart en nieren. Niet alleen in haar privéleven waarin ze graag de wereld ontdekt met haar gezin, maar ook in haar onderneming KennisConnect. Samen met Marlies probeert ze graag nieuwe dingen, zoekt ze naar oplossingen en geniet ze met volle teugen van elke nieuwe ontdekking. ‘Bij twijfel, gewoon doen’ is haar credo. Heeft ze geleerd van haar grote voorbeeld, tevens haar vader. Over wie we het hebben? Rianne Schrijver, 38 jaar jong en mede-eigenaar van KennisConnect. Je leert haar kennen in dit artikel.

‘Er wordt weleens gezegd dat je vijf beste vrienden weerspiegelen wie jij bent. Hoe omschrijven ze jou?’

Doorzetter, stoer en Rianne regelt het wel. Ze doet wat ze zegt. Maar niet alleen dat hoor! Want als ik me dat hoor zeggen, dan klinkt het wel erg serieus 😉 Ze omschrijven me ook als humoristisch, iemand waar je veel mee kunt lachen. Dat is trouwens ook voorwaarde nummer één in ons bedrijf. Plezier maken. Tijdens onze trainingen voor bijvoorbeeld apothekersteams en professionals van ziekenhuizen wordt er veel gelachen. Dat draagt bij aan de ontspannen sfeer. Ga maar bij jezelf na, als je iets leert waar je plezier aan beleeft, dan beklijft het toch veel beter?!

‘Klinkt goed! Waar heb je die drive en dat plezier vandaan?’

Van mijn vader. Hij is echt mijn grote voorbeeld. Runde een boerenbedrijf waarvoor hij iedere dag keihard werkte. Zelfs nu hij gestopt is met de boerderij, blijft hij bezig en ziet ‘ie kansen. Een echte ondernemer die regelmatig nieuwe dingen probeert. Soms gaat het mis, maar daar laat hij zich niet door uit het veld slaan. Hij leerde me ook dat het leuk is om een beetje risico te nemen. ‘Bij twijfel, gewoon doen’ zei hij altijd tegen me. Dat is zelfs mijn levensmotto geworden.

‘Heb je je levensmotto alleen van hem? Of zijn er nog meer inspiratiebronnen?’

Dick Tromp, mijn eerste werkgever is voor mij ook een enorme inspiratiebron geweest. Een apotheker in hart en nieren. Tijdens mijn eerste functioneringsgesprek vroeg ik hem wanneer hij van plan was te stoppen met werken. ‘Als ik dood ben, stop ik pas’ was zijn antwoord. En dat heeft hij ten volste waargemaakt. Wat een passie had die man, bewonderenswaardig. Gedreven, respectvol en werkte keihard om zijn doel te bereiken. Van hem leerde ik dat je netwerk heel belangrijk is. Praat en wissel kennis uit met je collega-apothekers. Dat heb ik zeer ter harte genomen want dat stimuleren wij nog altijd bij alle apothekers en zorgprofessionals die we helpen.

‘Dick is overleden begrijp ik, verdrietig. Stel dat jij op je sterfbed ligt, hoe kijk jij dan terug op je leven?’

Als ik later op mijn sterfbed lig, streef ik ernaar om te kunnen zeggen dat ik nergens spijt van heb. Dat ik alles heb gedaan wat ik wilde. Dat gun ik mezelf, iedereen om me heen en al mijn klanten. Eigenlijk gun ik dat iedereen!

‘Om nog even op je inspiratiebronnen terug te komen… Hoe vertaalt dat zich naar jullie bedrijf?’

Binnen KennisConnect ben ik de organisator. Concreet maken wat de eerste stap is bij het uitdenken van nieuwe trainingen of maatwerktrajecten. Ik hou ervan om lekker praktisch bezig te zijn. Toen ik zelf in de apotheek werkte, werd ik altijd enorm blij wanneer mijn team terugkwam van een training met praktisch toepasbare kennis en vaardigheden. Dat gebeurde echter te weinig. Ik vond dat dat anders kon en moest. Voor mij één van de belangrijkste redenen om samen met Marlies KennisConnect op te richten. Onze trainingen zijn stuk voor stuk praktisch te noemen. Als deelnemer moet je er immers wel iets mee kunnen in de praktijk.

‘Praktisch dus én met plezier. Nu we het toch (weer) over plezier hebben… Op welk moment van afgelopen jaar kijk je met plezier terug?’

Mijn leukste moment van afgelopen jaar bij KennisConnect is het opnemen van filmpjes voor onze online academie. Op een mooie lentedag hebben we de opnames gedaan. Eerst een probeersel. Het script dat we hadden uitgedacht hebben we ter plekke nog tien keer herschreven. Bij iedere volgende versie kwamen we niet meer bij van het lachen. Om de rare bekken die we trokken en de gekke zinnen die we maakten. Als ik hieraan terugdenk, dan krijg ik weer een brede lach van oor tot oor 😊 Twee giebelende dames die een serieuze boodschap proberen over te brengen. Maar eerlijk is eerlijk, het is ons uiteindelijk gelukt!

‘Tof hoor! En is met KennisConnect iedere droom al uitgekomen? Of is er nog meer waar je aan wilt werken?’

Ow, er is zeker nog veel meer waar ik aan wil werken. Ik zou heel graag iets voor alle vluchtelingen richting Europa willen betekenen. Met name voor de kinderen. Ik vind het ontzettend verdrietig om te zien dat deze mensen nergens op de wereld welkom zijn. Geen veilige plek of een warm thuis. Dat zou ik hen graag wél willen bieden.

‘Mooi en betekenisvol! Heb je nog iets wat je de lezer mee wilt geven?’

Zeker wil ik dat. Als je iets écht graag wilt, dan gaat het je lukken! Ga ervoor! Ons lukt het ook 😊

Kom in contact met Rianne

Heb je een prangende vraag of wil je gewoon een keer kennismaken met Rianne? Je kunt haar bereiken per mail via r.schrijver@kennisconnect.nl of via LinkedIn.  

 

Interview met expert: Sheila Belliot
Interview met expert: Sheila Belliot 645 645 KennisConnect

‘Eigenlijk zijn patiënten ontzettend dienstbaar. Ze leggen hun lot in jouw handen en willen graag gezien en gehoord worden.’

Ik heb afgesproken met Sheila Belliot. Een prachtige, krachtige vrouw. Sheila (50) is getrouwd met Otmar May (49) en moeder van Christopher (20) en Kitana (18). Ze is geboren in Den Haag maar heeft het grootste deel van haar jeugd in Suriname doorgebracht. Na de middelbare school is ze naar Nederland gekomen om farmacie te studeren. Sheila is haar carrière begonnen in de openbare apotheek en werkt nu in de poliklinische apotheek van Ziekenhuis Gelderse Vallei in Ede.

‘Wat maakt het werken in de poliklinische apotheek zo leuk?’

Het inspireert me dat ik als poliklinisch apotheker de patiënt vanaf het begin tot het eind volg en daarbij zowel medisch inhoudelijke als farmaceutische informatie over de patiënt kan meenemen om tot juiste besluiten te komen. Mensen komen vanuit de eerste lijn naar het ziekenhuis, ondergaan een behandeling en mogen weer naar huis. Als poliklinisch apotheker bevind je je op het snijvlak van de eerste en de tweede lijn. Dat is uitdagend omdat je te maken hebt met de complexere patiënt. Neem bijvoorbeeld oncologische patiënten: naast chemotherapie hebben ze bijvoorbeeld ook diabetes of hoge bloeddruk. Bij de medicatiecontrole is het belangrijk om ‘het grotere plaatje’ te zien, je kunt niet alleen focussen op het oncologische deel.

‘Waar krijg je het meeste energie van op je werk?’

Dat ik iets voor patiënten kan betekenen. Praktisch en oplossingsgericht werken, kijken hoe we het comfort voor patiënten kunnen verhogen. Alle pillen die we leveren maken het leven van patiënten soms eindeloos vervelend. Advies geven is zo makkelijk: neem deze pil 2 uur voor de maaltijd en deze pil 1 uur na de maaltijd. Voor ons heel logisch, maar voor een polyfarmacie patiënt is het innemen van medicatie een behoorlijke uitdaging!

Er moet me nog iets van het hart. In de zorg roepen we dat de patiënt centraal staat. Ergens is dat zo, maar altijd binnen de kaders die wij stellen. Ik snap dat kaders nodig zijn, maar ik ben ervan overtuigd dat we hier nog veel winst kunnen behalen!

‘Waar krijg je op privé-vlak energie van?’

Ons gezin, mijn bubbel van liefde! Als ik naar ze kijk dan ben ik zo dankbaar. Ze hebben mij 1000 keer meer mens gemaakt. We hebben ook 2 labradors: Guus en Lot. Ik vind het heerlijk om met de honden de natuur in te gaan. Normaal gesproken probeer er altijd leuk en verzorgt uit te zien, maar in het bos loop ik erbij als een omvergelopen boswachter. Dat beroep lijkt me trouwens geweldig! Die vrijheid! Zou een super gave combinatie zijn…

‘Wat bedoel je met 1000 keer meer mens gemaakt?’

Ik ben streng en heel taak-bewust opgevoed. Ik was altijd bezig met taken goed doen. Als ik onvriendelijk moest zijn om mijn doel te bereiken, dan deed ik dat. Door mijn kinderen sta ik daar nu heel anders in. Ik heb veel meegemaakt en ben mijn dochter bijna verloren. Dan ervaar je hoe kwetsbaar het leven is. Al die harde knoetsen in mijn bestaan waren ineens boterzacht geworden. Dan leer je de ware essentie van het leven.

‘Hoe heb je deze levenslessen omgezet naar de dagelijkse praktijk?’

Ik oordeel minder hard over wat ik zie. Iedereen heeft zijn eigen verhaal. Mensen worden niet slecht geboren, maar situaties zorgen ervoor dat mensen soms minder goede keuzes maken. Ik probeer het leven zo te nemen als het is. Recent ben ik mijn beide ouders verloren. Omdat zij in Suriname woonden kon ik niet fysiek afscheid van ze nemen vanwege de corona-maatregelen. Heel heftig is dat. Ik probeer mijn verdriet om te zetten naar dankbaarheid. Dankbaar dat ik 50 jaar van ze kon genieten en dat ze mij zelfstandig hebben gemaakt. Ik weet nog niet hoe ik het allemaal een plekje moet geven, maar de tijd zal het leren.

‘Wat vind je belangrijk op je werk?’

Harmonie. Dat staat met stip op nummer 1! Ik vind het belangrijk dat de assistenten zich gehoord voelen. We doen het tenslotte samen. Oja, en ik houd ervan dat mijn kantoor netjes opgeruimd is. Vraag maar aan mijn kamergenoot, zij kan dat bevestigen :).

In mijn werk zoek ik bij moeilijke zaken het contact met andere zorgprofessionals. Dat is zo fijn in het ziekenhuis. Je hoeft het niet alleen te doen. Ik vind de multidisciplinaire aanpak ontzettend belangrijk en waardevol.

‘Waar ligt jouw kracht?’

In het sociale stuk, in het bouwen van bruggen. Ik weet precies wat er in de eerste lijn gebeurt en kan daar op inspelen in de tweede lijn. En natuurlijk vice versa. Ik vind het fijn om te netwerken, écht contact te hebben met mensen. Dat netwerken doe ik trouwens met alle disciplines binnen het ziekenhuis: van schoonmaker tot ICT en de Raad van Bestuur.

Momenteel ben ik samen met mijn collega’s bezig met het uitrollen van het Outpatient Parenteral Antimicrobial Therapy (OPAT)-traject in Ede. Het OPAT-traject is intensief, alle disciplines komen hier samen. Je hebt te maken met de patiënt, de thuiszorg, de medisch specialist, de poliklinische apotheek en de thuisapotheek. Hierin kan ik mijn en farmaceutische en sociale expertise maximaal inzetten.

‘Wat is je grootste ergernis op het werk?’

Als een assistent of apotheker-collega een patiënt als een storing ziet. Vroeger hadden ze het in de CAO ook over het aantal ‘storingen’ tijdens de diensten. Dat vind ik echt heel irritant. Patiënten zijn onze core-business.

Ik vind het ook moeilijk als patiënten onredelijk zijn. We hebben eens meegemaakt dat we álles uit de kast trokken voor een patiënt, maar dat ze niet toch niet tevreden was. In zo’n geval ga ik het gesprek aan met de patiënt en kan soms de conclusie ook zijn dat niet de zorg kunnen leveren welke de patiënt verwacht. In overleg met de patiënt kan dan ook besloten worden dat ze voortaan naar een andere apotheek te gaat. Dat valt in mijn optiek ook onder goede zorg. Vanzelfsprekend zorgden wij voor een warme overdracht naar onze collega-apotheek.

‘Wat is je grappigste moment in de apotheek?’

In mijn carrière heb ik eens te maken gehad met een ptss-patiënt die mij adoreerde. Daar maakte hij geen geheim van. Elke keer als hij in de apotheek kwam had hij de gewoonte een kus op mijn hand te geven als begroeting. Met Valentijnsdag stond hij eens in de apotheek met een grote bos bloemen. Die wilde hij aanbieden ‘als dank voor de goede zorg’. Ik voelde me vreselijk opgelaten en was bang dat hij verliefd op mij was. Met vlekken in mijn nek ben ik het gesprek aangegaan. En wat bleek? In het land waar hij vandaan kwam is het de gewoonte om met Valentijnsdag bloemen te geven aan mensen die je hoog hebt staan. We hebben er beide vreselijk om gelachen. Dit was typisch zo’n leermomentje: doe geen aannames, maar blijf in gesprek.

‘Wie heeft jou in het apothekersvak geïnspireerd?’

Dat is Theo Hebinck, ik liep tijdens mijn studie stage in zijn apotheek. Hij had een hele bijzondere zienswijze. Hij vond apotheken te steriel. Volgens hem zou de apotheek een bruin café moeten zijn. Een plek waar je laagdrempelig binnenwandelt voor advies. De grootste meerwaarde van de apotheek zat volgens hem niet het verstrekken van een pil, maar juist het motiveren van patiënten op leefstijl. Elke ochtend om 8 uur kwamen daar patiënten met verslavingsproblematiek medicatie halen in de apotheek. Dan kregen ze er  koffie en een koek bij. Eens per week lunchte  1 van die patiënten mee met het team. Bijzonder toch?! Theo had echt een wijkfunctie. Ik heb hier zoveel geleerd wat je niet op school kunt leren.

‘Wat wil je de lezer meegeven?’

Probeer de mens achter de patiënt te zien en zorg voor goed contact. Dat helpt je bij je inlevingsvermogen. Vaak is het te verklaren waarom een patiënt minder prettig reageert. Alleen dan kun je het verschil maken! Eigenlijk zijn patiënten ontzettend dienstbaar. Ze leggen hun lot in jouw handen en willen graag gezien en gehoord worden.

Voor de rest: wees lief voor jezelf, dat is de basis van alledag. We zijn soms zo hard in het oordelen naar onszelf. Ik zag laatst een quote ‘ik ben genoeg’. Je hoeft niet te schreeuwen om een punt te maken. Stil zijn is ook goed.

 

Wij gebruiken cookies om het surfgedrag op de website te analyseren.